توسط Turkgasht
جسد بیجان دانشجوی دانشگاه به نام روجین کبایش (۲۱ ساله)، که در سال ۲۰۲۴ در شهر وان ناپدید شده بود، پس از ۱۸ روز پیدا شد. اخیراً ویدئویی از او که پیش از ورود به دانشگاه برای حساب رسانهای مجازی خود ضبط کرده بود، منتشر شده است. در این ویدئو، او به والدین دربارهٔ نحوهٔ برخورد با کودکان توصیههایی ارائه میدهد.
روجین کبایش، دانشجوی سال اول رشتهٔ رشد کودک در دانشکدهٔ آموزش دانشگاه صدسالهٔ وان، در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ پس از ترک خوابگاه خود ناپدید شد. پس از اینکه هیچ خبری از او به دست نیامد، عملیات جستجو آغاز شد. جسد او در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴ در ساحل محلهٔ مولاکاسم در منطقهٔ ایپکیولو پیدا شد. در حالی که تحقیقات ادامه داشت، گزارش تهیهشده توسط بخش تخصصی زیستشناسی سازمان پزشکی قانونی به پرونده اضافه شد. در این گزارش ذکر شده است که در نمونههای گرفتهشده از ناحیهٔ سینه (منطقهٔ استرنال) و داخل واژن (منطقهٔ اینترا واژینال ۵)، دو پروفایل DNA متعلق به دو مرد متفاوت که با DNA متوفی مخلوط شده بود، شناسایی شده است. از ۱۳۴ نفر که در محل حادثه حضور داشتند و در فرآیند کالبدشکافی دخالت داشتند، نمونههای DNA گرفته شد. گزارش هیئت پنجم تخصصی پزشکی قانونی نشان داد که نمونههای گرفتهشده با دو نمونهٔ DNA یافتشده مطابقت ندارند، آلودگی تشخیص داده نشد و خون روی لباسهای زیر او متعلق به زن دیگری بود.
تلفن همراه روجین به اسپانیا ارسال شد. با تلاشهای وزارت دادگستری ترکیه، فرآیند ارسال تلفن او برای بررسی به اسپانیا تکمیل شد. با موافقت وزارت دادگستری اسپانیا با درخواست ترکیه، تلفن روجین توسط مأموران دادستانی جمهوری وان به اسپانیا برده و به مقامات تحویل داده شد.
در همین حال، ویدئویی از روجین کبایش که پیش از ورود به دانشگاه برای حساب رسانهای خود ضبط کرده بود، منتشر شد. در این ویدئو، او به والدین دربارهٔ نحوهٔ برخورد با کودکان صحبت میکند. روجین در این ویدئو گفت: «سلام به همه و خوش آمدید به کانال من. والدین عزیز، مادران و پدران گرامی و افرادی که فرزندان خود را بسیار دوست دارند. ابتدا یادآوری میکنم که ما دربارهٔ رشد کودک صحبت میکنیم. شاید به دلیل علاقهٔ زیاد شما به فرزندانتان است که به صحبتهای من گوش میدهید. به همین دلیل، من اینجا هستم تا توصیههایم را با شما در میان بگذارم. امروزه، مراقبت و آموزش کودکان از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. همه چیز برای فرزندان ماست. آیا فکر میکنید که با فریاد زدن و عصبانیت، کودک میتواند شما را بفهمد؟ اگر من هنگام اشتباه کردن شما، فریاد بزنم و عصبانی شوم، آیا واقعاً از من متنفر نخواهید شد؟ فرزند شما متأسفانه همین احساس را نسبت به شما دارد. این موضوع در مورد کودکان نیز صادق است. وقتی شما با عصبانیت فریاد میزنید، این فقط باعث میشود که کودک شما نسبت به شما احساس تنفر کند. شما میتوانید این را در اطراف خود نیز مشاهده کنید. مثلاً، چه کسی به کودک غذا میدهد؟ مادرها غذا میدهند و پدرها نمیدهند. به همین دلیل، کودکان معمولاً پدران خود را بیشتر دوست دارند. زیرا پدران کمتر عصبانی میشوند. مادران هم نه از روی میل، بلکه از روی اجبار عصبانی میشوند، چون کودک یا غذا نمیخورد یا لباسهایش را کثیف میکند. از آنجا که این کارها معمولاً توسط مادران انجام میشود، طبیعی است که کودکان پدران خود را بیشتر دوست دارند، زیرا پدران هیچوقت آنها را سرزنش نمیکنند.»
