در شهر KAYSERİ، آیتول (48 ساله) و مهدی ازتوگر (52 ساله) پس از بازنشستگی از حرفهی خبرنگاری، تصمیم گرفتند گروههای رسانهای خود را تأسیس کنند. این زوج که 27 سال از زندگی مشترکشان میگذرد، چهار سال پیش تصمیم گرفتند مجدداً به دانشگاه بروند. آنها با قبولی در رشتهی خبرنگاری دانشکدهی ارتباطات دانشگاه ارجیس، همکلاسی شدند.
این زوج که 25 سال در حرفهی خبرنگاری فعالیت داشتند و سه سال پیش بازنشسته شدهاند، تصمیم گرفتند پس از سالها فعالیت تجربی، به تحصیلات آکادمیک بپردازند. آنها چهار سال پیش در کنکور شرکت کردند و در رشتهی خبرنگاری پذیرفته شدند. آیتول ازتوگر در این باره گفت: “چهار سال پیش با همسرم در کنکور شرکت کردیم. من اصلاً به این فکر نبودم، اما همسرم اصرار کرد و من هم قبول کردم. ما در رشتهی خبرنگاری پذیرفته شدیم زیرا در کارتهای مطبوعاتی ما نوشته شده بود ‘خبرنگار’ و همیشه از ما میپرسیدند که آیا فارغالتحصیل دانشکدهی ارتباطات هستیم یا خیر. من خودم فارغالتحصیل رشتهی اقتصاد هستم، اما تصمیم گرفتیم این بخش را هم به صورت آکادمیک بیاموزیم و اکنون هر دو در سال آخر هستیم.”
او در ادامه افزود: “همه از ما میپرسیدند که چرا به تحصیل نیاز داریم؟ زیرا 25 سال در صنعت رسانه کار کردهایم و در سال 26 ام بازنشسته شدهایم. اما ما میخواستیم دستورالعمل و اصول این حرفه را به طور دقیق یاد بگیریم. ما تجربهی زیادی داشتیم، اما میخواستیم بدانیم این کار چگونه باید انجام شود. به همین دلیل تصمیم گرفتیم به دانشگاه برویم و از اساتیدمان بیاموزیم. حضور در کنار جوانان نیز بسیار انرژیبخش است. آنها پر از امید و انگیزه هستند و بودن با آنها به من نیز امید میدهد.”
در ادامه، مهدی ازتوگر دربارهی تجربهی مشترکشان در دانشگاه گفت: “قبل از بازنشستگی، هر سال در کنکور شرکت میکردم اما رشتهای را انتخاب نمیکردم. این بار همسرم را هم متقاعد کردم که با هم شرکت کنیم. ما رشتهی خبرنگاری را انتخاب کردیم و پذیرفته شدیم. بسیاری از افراد از تصمیم ما استقبال کردند و حتی برخی از پیشکسوتان این حوزه نیز از انتخاب ما تعجب کردند. ما به این فکر کردیم که چون تجربهی عملی داریم، خوب است مدرک آکادمیک هم داشته باشیم.”
او دربارهی همکاری با همسرش در دوران تحصیل گفت: “گاهی اطلاعاتی را با هم به اشتراک میگذاریم. از آنجایی که ما تجربهی عملی داریم، گاهی اساتید نیز از ما سوال میکنند. ما معمولاً با هم درس میخوانیم و در کنار هم در کلاسها حاضر میشویم. من و همسرم 27 سال است که با هم هستیم و هیچگاه از بودن در کنار هم خسته نشدهایم. بعد از اتمام دانشگاه، قصد داریم تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد و دکتری ادامه دهیم. یادگیری هیچ سنی ندارد و هرچه بیشتر بیاموزیم، بهتر است.”

