توسط Turkgasht
به مناسبت «۲۱ مارس، روز جهانی آگاهی از سندرم داون»، افراد با نیازهای ویژه در Kastamonu با خودروهای آفرود در شهر گشتزنی کردند و با دانشجویان دانشگاه نقاشی کشیدند.
این برنامه با همکاری باشگاه ورزشهای طبیعی و آفرود قسطمونی (KASDOFF)، انجمن حمایت از افراد با نیازهای ویژه و خانوادههای آنها، و دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه قسطمونی برگزار شد.
اعضای KASDOFF که خودروهای خود را با بادکنک تزئین کرده بودند، با سوار کردن کودکان مبتلا به سندرم داون، به گردشی در شهر پرداختند.
کودکان با دیدار از ندا سینسی، دبیرکل اداره کل امور ایالتی قسطمونی، به دلیل حمایتهایش از آنها تشکر کردند. هوریه بایراز، رئیس انجمن، با اشاره به حمایتهای همیشگی این اداره، بالشهایی با عنوان «دست در دست با محبت» به او هدیه داد.
سپس، دانشجویان دانشکده علوم ارتباطات برای افراد مبتلا به سندرم داون در کافه شادی — که توسط این انجمن اداره میشود — برنامهای شامل نقاشی و سرگرمی ترتیب دادند.
اونور کالافاتاوغلو، رئیس KASDOFF، به خبرنگار آنادولو گفت: «از همراهی با این افراد ویژه که بخش مهمی از جامعه هستند، خوشحالیم.» وی تأکید کرد: «هدف ما هم افزایش آگاهی و هم ادغام این عزیزان در جامعه است. ما در هر شرایطی از آنها حمایت میکنیم و همیشه در کنارشان هستیم. همه شرکتکنندگان بسیار خوشحال بودند. آنها به آفرود علاقه خاصی نشان دادند و با خودروهایمان گردش خوبی در قسطمونی برایشان ترتیب دادیم. دیدن شادی آنها، ما را نیز خوشحال کرد.»
کالافاتاوغلو با تأکید بر حضور همیشگی این باشگاه در مواقع نیاز افزود: «ما به عنوان باشگاه آفرود قسطمونی، همیشه در بلایای طبیعی، آتشسوزیها و عملیات جستجو مشارکت داریم و امروز نیز اینجا حاضریم.»
هوریه بایراز نیز گفت: «برنامه بسیار زیبایی را تجربه کردیم. ما یک تور قسطمونیگردی ترتیب دادیم که در هر خودرو، یکی از کودکان سندرم داون و خانوادهاش حضور داشتند و این برای ما بسیار ارزشمند بود. از همه دستاندرکاران متشکریم. به یاد داشته باشید که با محبت، هیچ مانعی شکستناپذیر نیست؛ ما این را با جان و دل احساس میکنیم.»
ferda yağmur yurtsever، مدرس دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه قسطمونی و مشاور انجمن جوانان ارتباطات، گفت:
«پروژه «با هم رنگارنگ هستیم» را با دانشجویانمان آماده کردیم. تصمیم گرفتیم تا با هم نقاشی کنیم و رویاهایشان را به تصویر بکشیم و محقق سازیم. پس از آن، نقاشیهای ناتمام آنها را با فناوری هوش مصنوعی کامل خواهیم کرد و قصد داریم نمایشگاهی از این آثار برگزار کنیم. این پروژه را برای افزایش شناخت درباره کودکان سندرم داون و خانوادههایشان و همچنین تقویت ارتباط و تعامل دانشجویان با افراد ویژه انجام دادیم. امروز در اینجا گرد هم آمدهایم تا نشان دهیم دانشگاه تنها به teoría محدود نیست و تأثیر گسترده آن در عمل نیز نمود دارد.»
