توسط Turkgashtدانشجویان دانشگاه Trabzon با خلق تابلوهایی که به جای رنگ از رنگ پارچههای دورریز استفاده میکنند، بر اهمیت بازیافت تأکید میورزند.
محموده اوزر، که تحصیلات تکمیلی خود را تحت نظارت دکتر شانای باش، عضو هیأت علمی برنامه آموزش نقاشی در بخش هنرهای زیبای دانشکده آموزش فاتح به پایان رسانده، کار بر روی پروژهای برای استفاده از پارچههای دورریز را آغاز کرد.
اوزر با استفاده از تکنیک «چهل تکهدوزی» که در کودکی از مادرش آموخته بود، پارچههای دورریز را بازیافت کرد و در پایاننامه کارشناسی ارشد خود نیز هنر پایدار را بر اساس نمونه پارچه مورد بررسی قرار داد.
او با جمعآوری لباسهای بدون استفاده، پرده و پارچههای دورریز از فروشندگان روکش مبل و با حمایت دانشجویان بخش آموزش نقاشی، تابلوهای متعددی با استفاده از پارچههای رنگی خلق کرد.
تابلوهای ساخته شده از تکه پارچههای بازیافتی، دیوارها را تزئین میکنند.
محموده اوزر به خبرنگار آناتولی گفت: هدف ما جلب توجه به مقوله پایداری است.
او با اشاره به اینکه هدفشان تلفیق هنر و پارچه و بخشیدن زندگی جدیدی به ضایعات است، گفت: «در سبک زندگی امروز، ما جامعهای مصرفگرا هستیم. مصرف بهطور باورنکردنی زیاد است، بهویژه در بخش نساجی که ابعاد فوقالعادهای دارد. متوجه شدیم که هر رنگی در پارچهها موجود است. پس چرا از رنگ استفاده کنیم؟ از این رو، این راه را با این ایده آغاز کردیم که همه رنگها را میتوان از پارچههای دورریز نیز به دست آورد.»
اوزر توضیح داد که علاوه بر جمعآوری لباسهای کهنه، از اطرافیان نیز پارچه تهیه کرده و تأکید کرد که یک تیشرت، کاپشن یا پرده میتواند به شکل دیگری متحول شود و به عنوان یک اثر هنری دوباره جان بگیرد.
او با تأکید بر اینکه تکههای پارچه بازیافتی به لطف تابلوهای تهیه شده، به زینتبخشی دیوارهای خانهها ادامه میدهند، گفت: «خاطرات ما در آنجا پیش چشممان است. آنها هرگز از زندگیمان خارج نمیشوند، اما نه به عنوان یک لباس، بلکه به عنوان یک اثر هنزی در مقابل چشمان ما حاضر میشوند.»
اوزر expressed که دقت میکنند از محصولات شیمیایی در تابلوها استفاده نکنند و اتصالات را با چرخ خیاطی یا تکنیک دوخت دستی انجام میدهند.
او گفت که شش دانشجو در این پروژه مشارکت داشتند و افزود:
«آنها سعی کردند آثار موجود در دنیای تخیل خود را بدون استفاده از رنگ و تنها با پارچهها خلق کنند. در نهایت به نتایج بسیار خوبی دست یافتیم. هدف اصلی این بود که دانشجو بتواند بدون هیچ آموزش هنری اولیه، جهان درونی خود را بیان کند و از مادهای متفاوت استفاده نماید. آنها شروع به دیدن محصولاتی غیر از رنگ به عنوان مواد و مصالح هنری کردند. این نتیجهای بسیار عالی برای ما بود.»
«در زمینه الهام و خلاقیت، کمک زیادی به ما کردند»
زهرا اوزتورک، یکی از دانشجویان مشارکتکننده در این پروژه، گفت که کار با مادهای غیر از رنگ در کلاس طراحی پایه، تجربه جالبی بود.
او با اشاره به اینکه در ابتدا درک نکردند این کار چقدر برایشان سودمند خواهد بود، گفت: «چون در ابتدا دقیقاً نمیدانستیم به چه درد میخورد. فقط احساس میکردیم در حال کنار هم گذاشتن چیزهایی هستیم. با گذشت زمان، اکنون به راحتی میتوانیم تصمیم بگیریم که از مواد مختلف در نقاشی استفاده کنیم. این پروژه در زمینه الهامگیری و خلاقیت کمک زیادی به ما کرد.»
جمره سردار، یکی دیگر از دانشجویان، نیز خاطرنشان کرد که پس از این فرآیند،他开始 به پارچههای دورریز به چشم یک تابلوی نقاشی نگاه میکند.
