توسط Turkgasht
دانشجوی دانشگاه شیما نور کارابکر، کارهای میدانی خود را برای پروژه «تعارض انسان و خرس قهوهای» آغاز کرده که با حمایت مؤسسه توبیتاک انجام میشود و شامل نظارت بر زندگی طبیعی خرسها در زنگولداغ، کاستامونو، سینوپ و بارتین است. کارابکر همراه با سه همکلاسی خود در قالب این پروژه، دلایل پایین آمدن خرسهای قهوهای به روستاها و روشهای محافظت روستاییان بدون آسیب زدن به خرسها را بررسی خواهد کرد.
شیما نور کارابکر، دانشجوی سال سوم رشته زیستشناسی دانشکده مهندسی و علوم پایه دانشگاه قرققلعه، با الهام از خرسهایی که در دوران کودکیاش به روستاهای منطقه اورتاکوی کاستامونو پایین میآمدند، یک پروژه علمی طراحی کرد. کارابکر برای پروژه خود با موضوع «تعارض انسان و خرس قهوهای» به مؤسسه توبیتاک درخواست داد. این پروژه توسط «برنامه حمایت از پروژههای تحقیقاتی دانشجویان دانشگاهی ۲۲۰۹-A» که از سوی ریاست برنامههای حمایت از دانشمندان اجرا میشود و نیز پروژههای تحقیقات علمی دانشگاه قرققلعه پشتیبانی میگردد.
کارابکر که کارهای خود را در غرب دریای سیاه آغاز کرده، تحت راهنمایی دکتر نرسل بایدمیر، عضو هیئت علمی گروه زیستشناسی دانشگاه قرققلعه، به همراه سه همکلاسی خود ابتدا به زنگولداغ رفت. کارابکر که تحقیقات خود را در روستاها و جنگلهای محل زندگی خرسها شروع کرده، دوربینهای تلهای و ردپاهای خرس را بررسی میکند. همچنین با صحبت با روستاییان، اطلاعاتی درباره فصول و دفعات مشاهده خرسها جمعآوری میکند.
پروفسور نرسل بایدمیر با اشاره به اینکه خرسها به دلایل مختلف به مناطق مسکونی پایین میآیند، گفت در مناطقی که خرسهای قهوهای حضور دارند، تعارضات مختلفی با انسانها رخ میدهد. پروفسور بایدمیر با بیان اینکه مشاهده شده تخریب زیستگاههای خرس قهوهای و دلایل دیگر موجب پایین آمدن آنها به مناطق مسکونی میشود، افزود: «در چنین شرایطی، خرسها به مزارع و کندوهای زنبور عسل آسیب میزنند و این موضوع از نظر اقتصادی بر مردم تأثیر میگذارد. هدف ما با حمایت توبیتاک و دانشگاه، بررسی این تعارض است. ما در اینجا تعامل انسان و خرس را زیر نظر گرفته و دلایل و زمان پایین آمدن خرسها را مطالعه میکنیم تا از این طریق برای حفاظت از جمعیت خرسها و رفع مشکلات اقتصادی مردم چارهاندیشی کنیم. در چارچوب پروژه خود، از زنگولداغ آغاز کرده و کار را ادامه خواهیم داد.»
شیما نور کارابکر با اشاره به کنجکاوی دوران کودکیاش درباره دلیل آمدن خرسها به روستایش، گفت که در دانشگاه این علاقه را به یک پروژه تحقیقاتی تبدیل کرده است. وی با اشاره به وقوع مکرر این مسئله در منطقه غرب دریای سیاه، اظهار داشت: «کارهای میدانی و تحقیقات زمینی انجام خواهیم داد. با نصب دوربینهای تلهای بررسی میکنیم که خرسها از کدام مسیر و به چه دلایلی به روستاها میآیند. با بررسی نمونههای مدفوع، رژیم غذایی آنها را تحلیل میکنیم. همچنین راههای مقابله اقتصادی روستاییان با این مسئله را مطالعه خواهیم کرد. در قرهبوك، بارتین، کاستامونو و سینوپ نیز تحقیق میکنیم. با دریافت نظرات روستاییان، سطح آگاهی آنان را درباره این موضوع افزایش میدهیم. بدین ترتیب هم از حیوان و هم از مردم روستا محافظت خواهیم کرد.»
کارابکر گفت تیم تحقیق علاوه بر زنگولداغ، در استانهای کاستامونو، بارتین و سینوپ هم بررسی میدانی انجام داده و زندگی طبیعی خرسها را زیر نظر میگیرد و گزارش تهیه میکند. هدف این است که گزارش توسط توبیتاک منتشر شده و به حل تعارض بین خرس و انسان کمک کند.
