رُژین کابایش، دانشجوی سال اول رشته رشد کودک در دانشکده آموزش دانشگاه یوزونجو ییل، پس از خروج از خوابگاه دانشجویی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ ناپدید شد. پس از قطع ارتباط با او، عملیات جستجو آغاز گردید. جسد بیجان رُژین در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴ در ساحل محله ملاکاسیم در منطقه ایپکیولو یافت شد. در حالی که تحقیقات ادامه داشت، گزارش تهیهشده توسط دپارتمان تخصصی زیستشناسی سازمان پزشکی قانونی به پرونده اضافه شد.
شناسایی دیانای دو مرد متفاوت
در این گزارش ذکر شده که در نمونههای گرفتهشده از ناحیه سینه (منطقه استرنال) و بخش داخلی واژن (معروف به “intra vajinal ۵”)، پروفایل دیانای دو مرد متفاوت به صورت ترکیبی با دیانای متوفی شناسایی شده است. از ۱۳۴ نفری که در انتقال جسد به پزشکی قانونی وان یا طی فرآیند کالبدشکافی دخیل بودند، نمونه دیانای گرفته شد. گزارش هیئت پنجم تخصصی پزشکی قانونی تأیید کرد که نمونههای جمعآوریشده با دو دیانای یافتشده مطابقت ندارند، هیچ نشانهای از آلودگی وجود ندارد، و خون روی لباس زیر متعلق به زن دیگری است.
ارسال تلفن همراه به اسپانیا
در ادامه تحقیقات توسط دادستانی جمهوری وان و پس از پیگیریهای وزارت دادگستری، فرآیند ارسال تلفن همراه کابایش به اسپانیا برای بررسیهای فنی تکمیل شد. با موافقت وزارت دادگستری اسپانیا با درخواست ترکیه، مأموران دادستانی وان دستگاه را به مقامات اسپانیایی تحویل دادند.
انتشار ویدئوی منتشرنشده
در همین رابطه، ویدئویی از رُژین کابایش که پیش از ورود به دانشگاه برای صفحه مجازی خود ضبط کرده بود، منتشر شد. در این تصاویر، او درباره شیوه صحیح برخورد والدین با کودکان توضیح میدهد: «سلام به همه، به کانال من خوش آمدید. والدین گرامی، مادران و پدران عزیز و تمام کسانی که کودکانشان را دوست دارند. یادآوری میکنم که اینجا درباره رشد کودک صحبت میکنیم. شاید چون فرزندانتان را بسیار دوست دارید، به حرفهایم گوش میدهید. من اینجا هستم تا توصیههایم را با شما در میان بگذارم. امروزه مراقبت و آموزش کودکان موضوعی فوقالعاده مهم است.»
«کودکان پدرانشان را بیشتر دوست دارند»
همه چیز برای فرزندانمان است. فریاد زدن، عصبانیت — فکر میکنید کودک میتواند این رفتارها را درک کند؟ اگر من هنگام اشتباهتان بر سر شما فریاد بزنم، شما از من متنفر خواهید شد. متأسفانه فرزندتان نیز همین احساس را نسبت به شما دارد. این مسئله در مورد کودکان هم صدق میکند. وقتی با خشم فریاد میزنید، این فقط به نفرت کودک نسبت به شما تبدیل میشود. میتوانید این را در اطرافیان هم مشاهده کنید. مثلاً چه کسی به کودک غذا میدهد؟ مادران، نه پدران. به همین دلیل کودکان پدرانشان را بیشتر دوست دارند. پدران کمتر عصبانی میشوند. مادران هم بیدلیل عصبانی نمیشوند، اما کودک یا غذا نمیخورد یا لباسش را کثیف میکند. از آنجا که معمولاً مادران با این مسائل درگیرند، طبیعی است که کودکان به پدران علاقه بیشتری داشته باشند، چون پدران هرگز بر سر آنها فریاد نمیزنند.»

