توسط الناز شیری
یونان و شاهدخت ایرن دانمارک در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۶ در سن ۸۳ سالگی در مادرید درگذشت. وی پس از ابتلا به مشکلات سلامتی طولانیمدت در کاخ زارزوئلا زندگی خود را از دست داد و مرگش موجی از اندوه در محافل سلطنتی اروپا ایجاد کرد.
شاهدخت ایرن در ۱۱ مه ۱۹۴۲ در کیپتاون، آفریقای جنوبی متولد شد؛ خانوادهاش به دلیل اشغال نازیها در طول جنگ جهانی دوم در تبعید به سر میبردند. در سال ۱۹۴۶، خانواده سلطنتی به یونان بازگشتند و نظام سلطنتی را مجدداً برقرار کردند. پدرش پادشاه پُل و مادرش ملکه فردریکا بودند و ایرن یکی از جوانترین فرزندان خانواده سلطنتی بود.
ایرن در طول زندگی خود به طور مستقیم وارد مبارزات سیاسی نظام سلطنتی نشد، اما از پشت صحنه از آن حمایت کرد. در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک نوازنده پیانو با استعداد در موسیقی کلاسیک به طور حرفهای روی صحنه رفت. اما علاقه اصلیاش به فعالیتهای انساندوستانه، فرهنگی و آموزشی معطوف بود و از جوانی در زمینههای باستانشناسی، تاریخ ادیان و فلسفه مطالعاتی داشت.
پس از برچیده شدن نظام سلطنتی در پی کودتای ۱۹۶۷ و لغو کامل آن در سال ۱۹۷۳، ایرن یونان را ترک کرد و سالهای زیادی را در خارج از کشور زندگی کرد. وی در انگلیس، هند و اسپانیا اقامت گزید و به ویژه در سالهایی که در هند سپری کرد، به مطالعه فلسفههای شرقی و پژوهشهای معنوی پرداخت.
ارتباط او با خانواده سلطنتی انگلیس چه بود؟
ارتباط شاهدخت ایرن با خانواده سلطنتی انگلیس نه از طریق ارتباط مستقیم با تاج و تخت، بلکه از طریق خویشاوندی خانوادگی میان خاندانهای سلطنتی اروپا بود. او عضو خاندان گلکسبورگ بود که به خانوادههای سلطنتی یونان و دانمارک تعلق داشت. این خاندان همچنین با خانواده سلطنتی انگلیس نیز ارتباط خویشاوندی داشت. شوهر ملکه الیزابت دوم، پرنس فیلیپ، دوک ادینبرو، نیز از تبار یونانی و دانمارکی بود و این امر ایرن را به عنوان یکی از اقوام دور خانواده سلطنتی انگلیس قرار میداد. این ارتباط بیشتر به عنوان نمادی از ساختار درهمتنیده خاندانهای سلطنتی اروپا تلقی میشود تا یک رابطه سیاسی.
خواهرش سوفیا، چهرهای مهم در خانواده سلطنتی اسپانیا بود
خواهر ایرن، ملکه سوفیا، همسر پادشاه خوان کارلوس اسپانیا بود و به عنوان چهرهای مهم در خانواده سلطنتی اسپانیا شناخته میشد. این ارتباط باعث شد که ایرن نیز برای سالها در زندگی سلطنتی اسپانیا حضوری فعال داشته باشد. وی در سال ۲۰۱۸ تابعیت اسپانیا را دریافت کرد و سالهای زیادی در کاخ زارزوئلا زندگی کرد.
ایرن که در زندگی شخصی هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت، تمام وجود خود را وقف فعالیتهای انساندوستانه، فرهنگی و حقوق حیوانات کرد. او بهویژه به دلیل حمایتش از حیوانات و رویکرد آگاهانهاش نسبت به مسائل جهانی دنیای مدرن شناخته میشد.
مرگ ایرن به عنوان پایان دورهای نمادین از همگرایی و میراث مشترک فرهنگی نظامهای سلطنتی اروپا تلقی میشود. مراسم تدفین او در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۶ در کلیسای جامع متروپولیتن آتن برگزار شد.
