توسط Turkgasht
ملیها کانتارجی، ۵۱ ساله، که در دوران دانشگاه با خواندن خبری در یک روزنامه به هنر تذهیب قدم گذاشت، با تلاش خود در این هنر به استادی رسید و همچنان به آموزش این هنر به شاگردانش و خلق آثار جدید ادامه میدهد.
کانتارجی که در سالهای تحصیل خود در دانشگاه آنکارا، با دیدن خبری در یک روزنامه به یک نگارخانه رفت و آموزش تذهیب را آغاز کرد، به مدت دو سال در آنجا نزد مُحسِن اكباش، شاگرد پروفسور دکتر چایچک درمان، آموزش دید.
پس از فارغالتحصیلی و شروع به کار به عنوان معلم صنایع دستی در شهری دیگر، او از استادش جدا شد و در این مدت با استفاده از امکانات شخصی به تمرین و پیشرفت در این هنر ادامه داد.
کانتارجی که به مرور زمان در هنر تذهیب، که نیازمند دقت فراوان و حوصله است و شامل تزئین صفحات، کتابهای خطی و تابلوها با طلاکاری میشود، به استادی رسید، موفق به دریافت کارت “حامل میراث فرهنگی ناملموس” از سوی وزارت فرهنگ و گردشگری شد.
آثار او در مجموعههای خصوصی و موزهها به نمایش درآمده و جوایز متعددی دریافت کرده است. کانتارجی در شهر بورسا به آموزش شاگردان و خلق آثار هنری ادامه میدهد.
کانتارجی در گفتوگو با خبرنگاران گفت: «از دوران کودکی همیشه در جستوجوی هنر بودم و به همین دلیل در دبیرستان صنایع دستی خواندم، اما آنچه میخواستم را نیافتم.»
وی افزود: «پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان، در سال ۱۹۹۵ در رشته آموزش صنایع دستی دانشگاه گازی قبول شدم. یک روز دوستی خبر کوچکی از یک روزنامه برایم آورد که میگفت: “نگارخانه هنرهای زیبای فیروزهای در آنکارا افتتاح شده است.” با خود گفتم شاید این خبر به من مربوط باشد و به آنجا زنگ زدم. در خیابان بیندیر در کیزیلای، ساختمانی بود که در آن آموزش هنرهای ابرو، خوشنویسی و مینیاتور ارائه میشد. در آنجا محیطی دیدم که عمر فاروق آتابه نیز تدریس میکرد و مُحسِن اكباش، شاگرد استادم چایچک درمان، کلاسهای تذهیب برگزار میکرد. در سالهای ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ وارد این محیط شدم و دروازههای هنر تذهیب به روی من گشوده شد.»
کانتارجی پس از فارغالتحصیلی در سال ۱۹۹۹ به سیواس منتقل شد و ارتباطش با استادش قطع شد. وی تأکید کرد: «هنرهای سنتی سالها به روش استاد و شاگردی آموخته میشوند و دو سال کافی نیست. در این مدت تنها ابتدای هنر تذهیب را میتوان آموخت و این هنر نیازمند یادگیری طولانی مدت است. آموزش من ناتمام ماند و در سیواس به تدریس پرداختم. برای یادگیری این هنر، مانند تشکیل مروارید که نیازمند درد فراوان است، زحمت زیادی کشیدم و تحقیق کردم. در آن زمان امکانات امروزی نبود و هرچه یافتم، به خود اضافه کردم و با تلاش فراوان به یادگیری ادامه دادم.»
او در طول سالهای تدریس در مدارس ابتدایی، هنرستانهای دخترانه و مراکز آموزش عمومی، در خانه به تمرین و یادگیری تذهیب ادامه داد. ملیها کانتارجی از سال ۲۰۱۱ در مرکز آموزش عمومی عثمانغازی به تدریس تذهیب مشغول است.
کانتارجی با تأکید بر اینکه هدفش انتقال صحیح این هنر کهن به شاگردان است، گفت: «در سال ۲۰۱۵ جایزه تشویقی مسابقات بینالمللی هنرهای کلاسیک استانبول، مرا بسیار خوشحال کرد. در سال ۲۰۱۶ نیز در مسابقات بینالمللی هنرهای اسلامی ترکیه در قونیه جایزه تشویقی دریافت کردم و در نهایت در سال ۲۰۱۹ در مسابقات هنرهای ترکیه وزارت فرهنگ، موفق به کسب مقام اول شدم که برای من حکم اجازهنامه داشت.»
وی در مورد ویژگیهای هنر تذهیب گفت: «تذهیب هنری است که نیازمند قدرت تخیل است. مسئله تنها این نیست که بتوانی قلم مو را در دست بگیری، بلکه طراحی و اجرای طرحها به گونهای است که با الهام از نقوش قدیمی، هماهنگ و خوشایند برای چشم و روح باشد.»
کانتارجی افزود: «در تذهیب باید طراحی اصلی وجود داشته باشد و من بهویژه از آثار هنری دوره تیموری الهام میگیرم. اگرچه تذهیب یک هنر مستقل است، اما با خوشنویسی ترکیب میشود. ابتدا متن خوشنویسی به ما ارائه میشود و ما بر اساس اندازه قلم، ترکیببندی و اندازه متن، مانند یک خیاط، لباسی مناسب برای آن طراحی میکنیم. پس از طراحی و اندازهگیری، تذهیب متناسب با هویت آن متن انجام میشود و کاملاً متناسب با آن طراحی میشود.»
وی در پایان گفت: «من در بسیاری از مجموعههای خصوصی و موزهها آثار خود را دارم. همچنین طراحی نقشهای قلمکاری یک مسجد در بورسا را انجام دادهام و در تزئینات آن مسجد اثرات دست من دیده میشود. من بسیار مشتاق این کار هستم، زیرا گاهی وارد مساجد میشویم و نقوش نامناسب یا قسمتهای بدون رنگ را میبینیم که برای من ناراحتکننده است. آرزو دارم شاگردانم این هنر را با جدیت و وفاداری به سنتها به نسلهای بعد منتقل کنند.»
