جشن نَوروز با برنامههایی که در شهر ایگدیر برگزار شد، با شور و هیجان آغاز گردید. این برنامهها با همکاری دانشگاه ایگدیر، فدراسیون انجمنهای دوستی ترکیه و آذربایجان و خانه آذربایجان ایگدیر سازماندهی شد.
برنامهی جشن نَوروز با ادای احترام و خواندن سرود ملی آغاز شد. صردار اونسال، معاون رئیس فدراسیون انجمنهای دوستی ترکیه و آذربایجان، بیان کرد که نَوروز در دنیای ترکها به عنوان «جشن ارگنهکن» و روز رستاخیز شناخته میشود. او خاطرات خود از نَوروز در دوران کودکی را به اشتراک گذاشت و گفت: «در کودکی جشن نَوروز بسیار پرجنبوجوش و اصیل بود. ما روزها قبل از جشن هیزم جمعآوری میکردیم و توپهایی که از پارچه درست میکردیم را به نفت آغشته کرده و مشتعل میکردیم. سپس با گفتن جمله “آغرلـقـم اوغورلوقم بو آتشین اوستینه” از روی آتش میپریدیم. درب خانهها را میزدیم و میگفتیم: “عیدیچالِق، باجا باجا پاییمیز” و عیدی میگرفتیم. تخممرغهای قرمز رنگ را به هم میزدیم و اگر میباختیم، ناراحت میشدیم. در مرکز شهر مردم در صف میایستادند و تخممرغ بازی میکردند.»
سوزر آقیلدیریم، استاد دانشکده فنی و حرفهای دانشگاه ایگدیر، در مورد تاریخچه و رسوم نَوروز توضیح داد. او تأکید کرد که نَوروز یک جشن مهم برای تقویت پیوندهای فرهنگی در جامعه ترکها است. وی به رسوم پیش از جشن، مانند بازدید از قبرستان، روشن کردن آتش، آمادهسازی «یدّیلوین» و رسم «قاپی پوسما» اشاره کرد و گفت این رسوم باعث تقویت ارتباطات فرهنگی میشوند.
آقیلدیریم همچنین یادآور شد که آتش نَوروز در منطقه به نام «تونگال» شناخته میشود و اعتقاد بر این است که پریدن از روی آن باعث تحقق آرزوها و پاکشدن از بیماریها میشود. وی افزود که خواندن ترانههای سنتی هنگام پریدن از روی آتش نیز بخش مهمی از این جشن است.
در این مراسم که با حضور معاون رئیس دانشگاه ایگدیر، حقتان سوینچ و تعداد زیادی از مهمانان برگزار شد، شاعر امیر شیکتاش شعر خود با موضوع نَوروز را خواند و گروه رقص بایدار به سرپرستی حسین بایدار نمایشی از رقصهای محلی ارائه داد.
در پایان برنامه، تخممرغهای رنگی که توسط فرهاد ییلدیز، دهیار روستای یایجی ارائه شده بود، به هم زده شد و سنت جشن نَوروز زنده نگه داشته شد.

