توسط Turkgasht
فایصل بوریزان، فارغالتحصیل دانشگاه که در منطقه توشبا از شهر وان زندگی میکند، حرفه خانوادگی خود یعنی پرورش دامهای بزرگ را با حمایتهای دولتی و با استفاده از روشهای آگاهانه و مدرن ادامه میدهد.
بوریزان ۲۳ ساله که سال گذشته از دانشکده دامپزشکی دانشگاه یوزونجو ایل وان فارغالتحصیل شد، در مزرعهای که پدرش در سال ۲۰۱۸ با کمک ۵۰ درصدی وزارت کشاورزی و جنگلداری تحت برنامه حمایت از سرمایهگذاریهای توسعه روستایی تأسیس کرد، شروع به کار کرد.
او با دریافت حمایتهای مالی بیشتر در سال ۲۰۲۱، مزرعهای به مساحت ۸۰۰ متر مربع در محله کوزلوکا را گسترش داد و مسئولیت نگهداری از ۱۵۰ گوساله را بر عهده گرفت.
بوریزان با استفاده از دانش دامپزشکی خود، بهصورت حرفهای به سلامت و تغذیه حیوانات رسیدگی میکند. او حیوانات بیمار را قرنطینه کرده و درمان میکند و در صورت نیاز واکسیناسیون و تزریق انجام میدهد.
او با بهرهگیری از آموزشهای خود، هزینههای دامپزشکی را بهطور چشمگیری کاهش داده و با پذیرفته شدن درخواستش توسط سازمان حمایت از کشاورزی و توسعه روستایی، ساخت دو اصطبل در زمینی به مساحت ۲۷ هزار متر مربع آغاز شد که پس از تکمیل، موجب توسعه بیشتر مزرعه او خواهد شد.
بوریزان به خبرنگار AA گفت: “هدف من افزایش تولید و الگو شدن برای جوانانی است که میخواهند به دامپروری بپردازند.”
او که در بنگاه خانوادگی خود که سه نسل است ادامه دارد، هم به پرورش دام و هم به دامپزشکی مشغول است، اظهار داشت: “من همچنین نماینده شورای جوانان وزارت کشاورزی و جنگلداری در وان هستم و در این زمینه فعالیتهای مختلفی با جوانان انجام میدهیم. من از پنج سالگی با دامپروری آشنا شدم و چون از کودکی به این کار علاقه داشتم، دامپزشکی را انتخاب کردم. پس از فارغالتحصیلی بهعنوان دامپزشک مسئول در مزرعه مشغول به کار شدم. برای من اجرای حرفهام و ادامه آگاهانه پرورش دام افتخار بزرگی است. ما مزرعهمان را در طول سالها توسعه دادهایم. قبلاً به پرورش گاو گوشتی نیز میپرداختیم، اما اکنون بر پرورش گوساله تمرکز کردهایم. در مزرعه ما ۱۵۰ گوساله وجود دارد. من خودم به سلامت حیوانات، فرآیندهای مراقبت و اقدامات پیشگیرانه دامپزشکی رسیدگی میکنم که این کار باعث کاهش هزینههای اضافی میشود.”
او افزود: “در مزرعه ما یک انبار کوچک دارو وجود دارد. تیمهای اداره کل کشاورزی و جنگلداری به طور مرتب از ما بازدید کرده و در مورد بیماریها و پیشرفتهای صنعت به ما اطلاعات میدهند. در مزرعهمان یک منطقه ویژه برای حیوانات بیمار و یک انبار کوچک دارو داریم. حیوانات بیمار را بلافاصله از گله جدا کرده و قرنطینه میکنیم و درمان مناسب با علائم آنها را آغاز میکنیم. داروها و مراقبتهای لازم را از انبار خود تأمین کرده و روند بهبودی حیوانات را زیر نظر میگیریم تا آنها را بهصورت سالم به گله بازگردانیم. هدف من این است که مزرعهمان را گسترش داده و به یک مزرعه مادر یا پرواربندی تبدیل کنم و در آنجا آزمایشگاهی برای ارائه خدمات مانند تلقیح مصنوعی راهاندازی کنم.”
