توسط Turkgasht
دانشجویان کلاس آمادگی دانشکده الهیات دانشگاه Kastamonu با جمعآوری پول میان خود، ویلچرهایی خریدند و به افراد دارای نیازهای ویژه هدیه دادند.
۲۳ دانشجوی کلاس آمادگی دانشکده الهیات که تصمیم گرفته بودند از افراد دارای نیازهای ویژه حمایت کنند، با عبدالله هوروز، هماهنگکننده امور معلولان اداره مفتیگری کاستامونو تماس گرفتند. دانشجویان پس از گفتوگو با هوروز، تصمیم به خرید ویلچر گرفتند.
ویلچرهای خریداریشده با پول جمعآوریشده توسط دانشجویان، به انجمن حمایت از افراد ویژه و خانوادههای آنها در کاستامونو تحویل داده شد تا در اختیار افراد دارای نیازهای ویژه قرار گیرد.
این انجمن نیز ویلچرها را به خانوادههای مشخصشده رساند.
زینب کوزه، یکی از این دانشجویان، به خبرنگار آناتولی گفت: «بعد از مطرح شدن این ایده، همه کلاس بسیار خوشحال شدند.»
او با اشاره به اینکه همه برای خرید ویلچرها بسیج شدند، گفت: «با این فکر که آن را در جامعهمان گسترش دهیم، وارد این کار شدیم چون نیکی باید گسترش یابد. سه ویلچر به سه فرد ویژه خواهد رسید. ما برای آنها بسیار خوشحالیم، از اینکه کمک کردیم بسیار خوشحالیم.»
سونگول یلماز، یکی دیگر از دانشجویان، با بیان اینکه باید باعث انجام کارهای خیر شد، گفت: «امیدوارم همه پشت فعالیتهای خوب بایستند و باعث چنین کارهای خوبی شوند. ما به همراه دوستانمان به انجام چنین فعالیت حساس و خوبی افتخار میکنیم. همه ما потенциальاً میتوانیم دچار معلولیت شویم. به همین دلیل باید محبت و تعاون را گسترش دهیم. باید همیشه حمایت از یکدیگر و کمک کردن در روزهای خوب و بد را وظیفه خود بدانیم.»
«هدیهای بیقیمت برای آنها»
هوریا بایرز، رئیس انجمن حمایت از افراد ویژه و خانوادههای آنها در کاستامونو، توضیح داد که تحت سرپرستی هماهنگکنندگی امور معلولان اداره مفتیگری و با حمایت دانشجویان دانشکده الهیات، ویلچرها را دریافت کردهاند.
بایرز با تأکید بر اینکه آگاهی و حساسیت جوانان بسیار ارزشمند است، گفت: «آنها به عنوان پلی از مهر، به سه قلب ویژه هدیه دادند. از دانشجویانی که زحمت کشیدند تشکر میکنم. این خدمت بیقیمت است. به واقع از طرف افراد ویژهام از آنها بسیار سپاسگزارم. شرایط افراد ویژه ما بسیار سخت است. این هدیه زندگی آنها را چنان آسان خواهد کرد که برایشان هدیهای بیقیمت است.»
بایرز با دادن اطلاعات درباره افرادی که ویلچرها به آنها داده شد، گفت: «خاله امینه را داریم، فرد ویژهای که از بدو تولد پا ندارد. بهشت اکرین را داریم. اسماعیل را در شهرستان داریم. بزرگ شده و مادرش گفت دیگر نمیتواند او را بلند کند.»
سحر چلیک، مادر بهشت اکرین که دارای نیازهای ویژه است، با اشاره به اینکه دختر ۱۴ سالهاش مبتلا به فلج مغزی است، گفت: «ویلچر کار ما را بسیار آسان کرد. برای رفتن به مدرسه و مغازهها واقعاً کارمان سخت بود، اما الان آسان شده. از دانشجویان بسیار تشکر میکنم.»
