خط متروی آدانا که قرار بود بخش مهمی از حملونقل درونشهری باشد، به دلیل کوتاه بودن مسیر و عدم دسترسی به بسیاری از نقاط مهم مانند دانشگاه، ترمینال و بیمارستان، با اعتراض شهروندان مواجه شده است.
پایههای اولین مرحله سیستم ریلی سبکوزن که توسط شهرداری کلانشهر آدانا ساخته شد و در سال ۱۳۸۵ (۱۹۹۶ میلادی) بنیان گذاشته شده بود و گفته میشد «مشکل حملونقل شهر را حل خواهد کرد»، در سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰ میلادی) به بهرهبرداری رسید. اما این مترو که بین بیمارستان روانپزشکی و آکینجیلار در تردد است، در بیشتر ساعات روز با واگنهای تقریباً خالی حرکت میکند. شهروندان آدانا به دلیل نادرست بودن مسیر، عملاً امکان استفاده از مترو را ندارند.
این مترو که به دانشگاه، بیمارستان و ترمینال دسترسی ندارد، همچنان موضوع بحث در شهر باقی مانده است. مردم آدانا به دلیل ناکافی بودن متروی موجود و عدم تلاش شهرداری کلانشهر آدانا در این زمینه اعتراض دارند.
یکی از شهروندان به نام عبیدین تاشچیلار که از ناراحتی و کمبودهای سیستم شکایت داشت، گفت: «متروی آدانا در اصل یک متروی ریلی است، اما اینکه آن را مترو بنامیم درست نیست. متروهای خارج از کشور فوقالعاده راحت هستند. این مترو هنگام حرکت بسیار تکان میخورد، با سرعت به ایستگاه نزدیک میشود و مسیرش بسیار کوتاه است. متروهای دیگر کشورها میتوانند به شهرستانها بروند، چرا در آدانا امکانپذیر نباشد؟ وقتی سوار واگنها میشوی احساس میکنی روی جادههای سنگلاخ و خاکی در حال حرکت هستی و شدیداً تکان میخوری. شهرداری میتواند به طور منطقی مترو را گسترش دهد. باید بهانههایی مانند «پولی از دولت نمیرسد» را کنار بگذارند و دست به کار شوند. اگر اراده کنند میتوانند آن را توسعه دهند، اما متأسفانه باید بگویم شهرداری کلانشهر آدانا در خواب فرو رفته است.»
کمال بولوت که دسترسی نداشتن خط مترو به دانشگاهها و بیمارستانها را مورد انتقاد قرار داد، گفت: «متروی آدانا متروی دلگرمکنندهای نیست. چون به دانشگاهها نمیرود، جوانان ما بسیار در مضیقه هستند. اتوبوسها کاملاً شلوغ و پرازدحام هستند. وقتی بیماری شیوع مییابد، میگویند «در ازدحام حاضر نشوید»، خوب این جوانان کجا بروند؟ آیا تا به حال هیچگاه به این فکر نشده بود که این مترو به دانشگاه، بیمارستان یا ترمینال برسد؟ از شهرداری کلانشهر آدانا میخواهم هرچه سریعتر به این موضوع مترو رسیدگی کند و راه را برای تحصیل راحت جوانان ما هموار سازد. به استانهایی مانند استانبول، ازمیر، آنکارا یا قیصریه نگاه کنید. نمونههای خوب زیادی وجود دارند. در حالی که آدانا زمانی در رتبههای اول بود، اکنون به استان پنجم یا ششم تبدیل شدهایم. این وضعیت شرمآوری است. اینجا مترو نیست، متروک است. ما رسواترین متروی ترکیه را داریم.»


