توسط الناز شیری
کادر اینانیر، بازیگر پیشکسوت سینمای یشیلچام، در سن ۷۷ سالگی در بیمارستان درگذشت. علت مرگ او نارسایی چند اندام به دلیل ابتلا به ذاتالریه اعلام شده است. درگذشت این هنرمند برجسته، جامعه هنری و طرفدارانش را در اندوهی عمیق فرو برد. در این میان، جولیده کورال، بازیگر و کارگردان که از سال ۱۹۹۹ همراه زندگی او بود، مورد توجه عموم قرار گرفته است.
مسیر زندگی کادر اینانیر و جولیده کورال در سال ۱۹۹۹ و در زمان بازی در مجموعه تلویزیونی «همه فرزندان من» به هم پیوست. رابطه آنها از آن زمان آغاز شد و برای سالها ادامه یافت.
تا آخرین لحظه در کنارش بود
جولیده کورال در طول عملهای جراحی و دوران درمان در بخش مراقبتهای ویژه، بزرگترین حامی کادر اینانیر بود. کورال که در طول مدت بستری بودن او، personally اطلاعات مربوط به وضعیت سلامت را از پزشکان دریافت میکرد، در مواقعی نیز با بیانیههایی عمومی را در جریان میگذاشت.
کورال که حتی برای یک لحظه هم durante مشکلات سلامت اینانیر، او را ترک نکرد، در طول ۲۷ سال همراهی، به عنوان نزدیکترین حامی این بازیگر پیشکسوت شناخته میشد.
حرفهای سالهای گذشته او دوباره بر سر زبانها افتاد
عباراتی که جولیده کورال سالها پیش در یک مصاحبه در توصیف کادر اینانیر به کار برده بود، پس از درگذشت این بازیگر پیشکسوت، بار دیگر مورد توجه قرار گرفت.
کورال در آن مصاحبه گفته بود:
«کادر اینانیر هرگز آدم مَچویی نیست. من معتقد نیستم که یک مرد باهوش بتواند هویت مَچویی داشته باشد. آقای کادر هم آدم بسیار باهوشی است. در وجود او ذرهای از مَچویی نیست. البته که بین ما بحثهایی پیش میآمد. در ذهن او این پیشداوری وجود داشت که اگر زنی فمینیست باشد، حتماً بسیار مردانه است. اما دید که این زن فمینیست است اما اصلاً مردانه نیست!
بیشتر درباره سیاست یا روابط زن و مرد با هم بحث میکنیم. خارج از این بحثها، من بسیار از تجربیات او استفاده میکنم. او به عنوان یک دوست، بسیار راهنماییام میکند. من اگر کار اشتباهی ببینم، ناگهان از کوره درمیروم. اما او بسیار آرام است. این جامعه تنهايی است. دنیایی نیست که همه همدیگر را دوست داشته باشند. دانستن این که در آنجا کسی را داری که دوستش داری و به او اعتماد داری، بسیار خوشحالکننده است. اساسیترین چیز، وجود اطمینانبخش اوست. او یکی از آن ۲ یا ۳ نفری است که حتی اگر در آن سوی دنیا هم باشم، میداند که به سویم خواهد دوید.»
داستان آشنایی کادر اینانیر و جولیده کورال
جولیده کورال که فمینیست تمامعیاری است، در مورد برچسب «مَچو» که به کادر اینانیر زده میشد، در مصاحبهای سالها پیش، داستان آشنایی خود با او را اینگونه تعریف کرد:
«راستش را بخواهید اولش من هم فکر میکردم او مَچو است. وقتی به من برای بازی در سریال «همه فرزندان من» پیشنهاد دادند، همین که اسم کادر اینانیر را شنیدم، به producer گفتم “در این سریال بازی نمیکنم”. کادر اینانیر هم به محض شنیدن اسم من گفته بود اصلاً نمیشود.
producer مرتب میگفت “خانم جولیده، باید کادر اینانیر را بشناسی. او آنطور که فکر میکنی نیست. کادر اینانیر واقعی هیچ ربطی به کادر اینانیر فیلمها ندارد”. البته به او هم به همین شکل فشار میآوردند. آن زمان من یک نمایش تکنفره اجرا میکردم. یک شب کادر اینانیر آمد تا نمایش مرا ببیند. او از من خیلی خوشش آمد. گفته بود “بازیگر فوقالعاده و بااستعدادی است”. و قبول کرد که در سریال بازی کند. او نمیدانست که من نمیخواهم. producer به او چیزی نگفته بود. اما از اینکه آمد مرا ببیند بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم.
۱-۲ روز بعد با هم برای شام بیرون رفتیم. او با چشمانی پر از تحسین به من نگاه میکرد. من از او تأثیر گرفتم. انسان درون روحش را دیدم. حرفها و نقدهایش آن روز و ایدههایش در مورد نمایش مرا شگفتزده کرد. در همان شام به producer اعلام کردم که قبول دارم در سریال بازی کنم.
راستش ما خیلی به هم شبیه هستیم. هر دوی ما بسیار وسواسی هستیم. در کار، perfect را میخواهیم. آن سریال هم بسیار محبوب شد. مَچو کسی است که زن را همیشه پایینتر میبیند، فکر میکند میتواند هر نوع خشونتی اعمال کند و ارزشی قائل نیست. در کادر اینها وجود ندارد. او اولین کسی است که مبارزات مرا در زمینه حقوق زنان و حقوق بشر تشویق و حمایت میکند.»
جولیده کورال کیست؟
جولیده کورال در ۲۴ مارس ۱۹۶۵ در آدانا به دنیا آمد. این هنرمند که از دانشکده ادبیات دانشگاه استانبول در رشته فلسفه و دانشکده هنرهای نمایشی دانشگاه استانبول فارغالتحصیل شد، مدتی در آلمان زندگی کرد.
او در تئاتر هنر آنکارا، تئاتر دوستان، بازیگران شهر و استودیو تئاتر بازی کرد. با پخش سریال «سوپر بابا» از تلویزیون به شهرت رسید. در مارس ۲۰۰۲-۲۰۰۳، پروژه «فریادا زنده باد زندگی» را با گروه جدیدی به نام تئاتر آتش که خود تأسیس کرده بود، به نمایش گذاشت. او همراه زندگی کادر اینانیر بود.
نمایشهای تئاتر
- جشن تولد : هارولد پینتر – تئاتر شهر استانبول – ۲۰۱۱
- باکهها : اوریپید – تئاتر شهر استانبول – ۲۰۱۰
- باغ آلبالو : آنتون چخوف – تئاتر شهر استانبول – ۲۰۰۹
- فریدا : بلیز گوچبیلیمز – تئاتر آتش – ۲۰۰۴
- فریاد درون من : سوفوکل\برتولت برشت\ژان ماری لوسین پیر آنوی\داریو فو\آنا سگِرز\آنا فرانگ\ناظم حکمت\زلاتا فیلیپوویچ\کمال دمیرل\پروسپر مریمه\بشار صابونجو – تئاتر دوستان – ۱۹۹۵
- برادران خونی : ویلی راسل – استودیو تئاتر – ۱۹۹۱
- ابر عاشق : ناظم حکمت – تئاتر دوستان – ۱۹۹۱
- ملودی تلخ : واتسلاو هاول – تئاتر دوستان – ۱۹۹۰
- آقای پونتيلا و نوکرش ماتی : برتولت برشت – تئاتر دوستان – ۱۹۸۷
- آسیه چگونه نجات مییابد : واسیف اونگورن – تئاتر دوستان
- تضییع : موراتان مونگان – تئاتر هنر آنکارا – ۱۹۸۳
فیلمها
- درخت چنار – ۲۰۱۰
- آخرین جلاد – ۲۰۰۸
- مرگ خاموش – ۲۰۰۲
- قلب شیشهای – ۱۹۹۰
- گل وحشی
- همه فرزندان من – ۲۰۰۴
- مداد سربی – ۲۰۰۰
- با احترام از طرف ما – ۱۹۹۳
- سوپر بابا – ۱۹۹۳
- تنهاها – ۱۹۹۱
- چالکوşu – ۱۹۸۶
- دوستان دل – ۱۹۸۷
- شادیهای کوچک
- ستارههای سحر
- خانواده اقبال – ۱۹۸۸
- نفس
