توسط Turkgasht
کایسری در منطقه اینجسو، دانشجوی ۲۰ ساله دانشگاه به نام اسماعیل گولتکین، به محلهای که پدربزرگش ترک کرده بود بازگشته و زنبورداری را آغاز کرده است.
پس از فاجعه سیل در سال ۱۹۷۹ در محله شیخشعبان، اهالی با کمک دولت به منطقه امنی در ۱۱ کیلومتری نقل مکان کردند.
گولتکین، دانشجوی سال دوم رشته باغبانی در مدرسه عالی حرفهای حسین شاهین دانشگاه کایسری، برای زنبورداری به سرزمین اجدادی خود بازگشت.
او که سال گذشته کار را با ۷ کندو آغاز کرد، اکنون به ۵۰ کندو رسیده است. وی امیدوار است در فصل جاری، از کندوهایی که در محله متروکه اما غنی از تنوع گیاهی نگهداری میکند، بیش از یک تن عسل برداشت کند.
اسماعیل گولتکین در گفتوگو با خبرگزاری آناتولی گفت که ۴۷ سال پیش، پدربزرگش به دلیل فاجعه سیل مجبور به ترک محله شیخشعبان شد.
او افزود که خانوادهاش پس از آن با حمایت دولت به منطقه دیگری نقلمکان کردند، اما همواره دلتنگی عمیقی برای سرزمین پدری احساس میکرد و گاهبهگاه به محله متروکه سر میزد.
“هم برای خودم و هم برای حیواناتم وقت دارم”
گولتکین که علاقهای به زندگی شهری ندارد، اظهار داشت:
“چون نتوانستم اینجا را رها کنم، برگشتم. با خودم فکر کردم به تنهایی چه کاری میتوانم انجام دهم. زنبورداری شغلی است که برای شروع به سرمایه زیادی نیاز ندارد. بنابراین زنبورداری را انتخاب کردم. امسال ۵۰ کندو دارم. سال گذشته بدون آنکه قصد برداشت عسل داشته باشم، حدود ۲۰۰ کیلوگرم عسل گرفتم. امسال انتظار دارم از ۵۰ کندو حدود یک تن و ۲۰۰ کیلوگرم عسل برداشت کنم. زندگی شهری و کار حقوقبگیری مناسب من نیست. علاوه بر این، میخواستم شغلی داشته باشم که هرگاه صبح از خواب بیدار شدم و از آن خسته شدم، بتوانم آن را رها کنم. میخواهم کسبوکار خودم را داشته باشم. نگهداری از آن آسان است و هم برای خودم و هم برای حیواناتم وقت دارم.”
وی با بیان اینکه با وجود ادامه تحصیل در دانشگاه، اعتقاد دارد میتواند به موفقیتهایی دست یابد، افزود که خانوادهاش همواره از او حمایت کردهاند.
گولتکین همچنین خاطرنشان کرد که طبیعت روستای قدیمی و متروکه، شرایط بسیار مناسبی برای پرورش زنبور عسل فراهم میکند.
